حبیب الرحمن حکمتیار
Habiburahman Hekmatyar

تقریبا اکثریت مردم با برگذاری لویه جرگه مشورتی مخالفت کردند,

بازگشت
6 سنبله 1399           
Comment  0

تقریبا اکثریت مردم با برگذاری لویه جرگه مشورتی مخالفت کردند, چندی قبل نیز جرگه مشورتی برگذار گردید و شرکت کنندگان گفتند صلح خوب است و جرگه پایان یافت, گویا انسان درک نمی کرد صلح خوب است و باید جرگه برگذار گردد تا با إرشادات اسمانی انسانان را از خواب جهالت بیدار کنند, علاوه بر اینکه عدم آزادی زندانیان سبب شدت گرفتن جنگ و افزایش مرگ هموطنان ما گشته , عده ای نیز بر مصارف بیهوده آن انتقاد کردند, البته مصارف بیهوده جرگه نسبت به افزایش جنگ, ناامنی و کشتار افغانها بسیار ارزش ثانوی دارد, اما یک بنده خدا همین موضوع ثانوی را جدی گرفته و مصارف امنیت رجال برجسته کشور را به رخ مردم کشیده تا بحث را به بی راهه بکشد و در ادامه بگوید شماری از این رجال در تضعیف نظام کوشا اند.

این جناب تا دیروز از محترم داکتر عبدالله حمایت می کرد, تا همین قبل از انتخابات ریاست جمهور یعنی بیش از یک و نیم دهه, تمام شخصیت ها و رجال که در حکومت و بیرون حکومت بودند رابطه نزدیک و دوستانه با ایشان داشتند و امنیت همه آنها در تمام این سالها تامین می شد و جناب ایشان هیچ اعتراضی نداشتند, بلکه خود نیز در تامین امنیت خیلی از شخصیت ها کوشا بوده و نیروهای امنیتی را در حفاظت انان می گماشت یا حداقل واسطه ای برای آنان می شد. و حالا با انتقاد مردم در رابطه به مصارف لویه جرگه از خواب گران برخاسته و بر تمام آنانی که تا دیروز با آنان بریک سفره نشسته انتقاد می کند.

این مسله حال و در شرایطی که جنگ در ۵ ماه باعث به شهادت رسیدن و زخمی شدن یازده هزار تن از نیروهای امنیتی می شود و مصارف گذاف آن که میلیارد ها دالر بوده را نادیده می گیرد و به عکس العمل مردم نسبت به کار بیهوده عکس العمل بیهوده تری انجام می دهد, بدون شک تمام رجال به امنیت ضرورت دارند, نه تنها رجال بلکه تمام ملت به امنیت نیاز دارند, میلیاردها دالر صرف نیروهای امنیتی و جنگ می گردد و در این راستا از مردم مالیات نیز گرفته می شود, اینکه ریس جمهور کشور بیش از هر شخص دیگری برای امنیت خود مصارف می کند نه جای شکی در آن است و نه کسی اعتراضی می کند. اینکه تدابیر امنیت وکلای پارلمان گرفته می شود و معاش و امنیت آنان ماهانه مصارف سنگینی دارد و با برگذاری لویه جرگه مشورتی مخالف نیز بودند کار نادرستی نیست بلکه اعتراض به آن کار طفلانه است. ادامه فساد, ناکارایی, افزایش ناامنی و افزایش در کشتار مردم کار ناشایستی است.
اگر ۴۶۰۰ زندانی بدون لویه جرگه آزاد می شوند و به مشوره ملت ضرورت ندارد و خیانت هم محسوب نمی شود پس ماباقی آن نیز چنین است. اگر فقط آزادی این چهار صد تن خیانت باشد پس آزادی آن ۴۶۰۰ تن نیز خیانت بزرگتر بوده. حق العبد را هیچ بنده خدا و هیچ جرگه ای نمی تواند عفو کند. اما وقتی جنگی درمی گیرد ممکن صدها و میلیونها انسان جانها خود را از دست بدهند که در گفتگوهای صلح و بعد از پایان جنگ, گذشته را به فراموشی می سپارند و زندانیان همدیگر را آزاد می سازند.

حبیب الرحمن حکمتیار